Ημέρα 11η

Μετά τα καθιερωμένα πρωινά και μαζέματα πρότεινα να πάμε εκδρομή. Η ιδέα άρεσε και έμενε να αποφασίσουμε τον προορισμό. Πέταξα ένα «Ναύπλιο» και ο Ιάκωβος ενθουσιάστηκε που θα πηγαίναμε σε «αυτό με το πλοίο». Πακετάραμε τα συνηθισμένα μπανιερά αλλά με μπισκοτάκια αυτή την φορά αντί για γιαουρτάκια. Η διαδρομή ήταν όμορφη. Τους είπα να πάμε πρώτα στην Επίδαυρο να δούμε το αρχαίο θέατρο. Μόνο ο Μπίλλυ αντέδρασε γιατί είχε ξαναπάει. Έφαγα μια δόση γκρίνιας αλλά προσπάθησα να το διασκεδάσω. Φτάνοντας στο θέατρο θέλαμε ξεμούδιασμα και τα κουλουράκια. Ο Λεωνίδας γέμισε 2 από τα μπουκάλια μας με φρέσκο νερό από την βρύση. Ο Μπίλλυ παρέμενε απρόθυμος και μας ακολούθησε με δυσκολία. Τουλάχιστον δεν χρειάστηκε να πληρώσουμε εισιτήρια. Αξίζει τελικά να είσαι πολύτεκνος 😛 Ο Μπίλλυ παρέσυρε και τον Λεωνίδα και μας περίμεναν σε ένα πεζουλάκι έξω από το θέατρο. Μπήκαμε στο θέατρο με Ελισσάβετ και Ιάκωβο. Εκεί, μας περίμενε μια σπάνια υποδοχή. Μια κοπέλλα, ενδεχομένως επαγγελματίας της όπερας, είχε ανέβει στο κέντρο της σκηνής (έτσι δεν λέγεται; ) και τραγούδησε ένα κομμάτι για να δοκιμάσει την εκπληκτική ακουστική του χώρου. Έκανα νόημα στον Λεωνίδα να έρθει μαζί μας και ήρθε τρέχοντας. Ανεβήκαμε οι τρείς στις επάνω κερκίδες. Ακολούθησε και ο Μπίλλυ. Ξεκουραστήκαμε λίγο, ακούσαμε 1-2 ερασιτέχνες δοκιμαστές ακουστικής και μετρήσαμε τα 114 σκαλιά κατεβαίνοντας. Στο αυτοκίνητο και πορεία για Ναύπλιο. Πετύχαμε δυστυχώς κίνηση και καθυστερήσαμε να φτάσουμε. Είμασταν όλοι κουρασμένοι και πεινασμένοι αλλά συμφωνήσαμε να πάμε για μια γρήγορη βουτιά πρώτα. Πήγαμε στην τοπική πλαζ αλλά η βουτιά αποδείχθηκε λιγότερο γρήγορη. Όμορφη δε. Μετά το μπάνιο οι τρείς μικρότεροι ήθελαν να πάμε στο κάστρο αλλά ο Μπίλλυ δεν το συζητούσε. Είπα να τον ακούσω μια που υπήρχε όντως μεγάλη κούραση. Πήγαμε στο κέντρο για να βρούμε κάπου να φάμε. Εκεί ξαναάκουσα τον Μπίλλυ που ήθελε ένα τουριστικό εστιατόριο. Μετριότατη επιλογή βέβαια αλλά δεν πειράζει. Παστίτσιο για Ελισσάβετ και Λεωνίδα, ένα σουβλάκι για Ιάκωβο και φιλέτο κοτόπουλο για Μπίλλυ. Τα παιδιά έπαιξαν λίγο στο κηπάκι του μαγαζιού αλλά είχα αλλοιθωρήσει να προσπαθώ να τα παρακολουθώ όλα. Ο κεντρικός δρόμος ήταν δίπλα και δεν επέτρεπε χαλάρωση. Συζητήσαμε για τα καλά και τα κακά του εστιατορίου. Φύγαμε και κατευθυνθήκαμε στο υπέροχο χειροποίητο Ιταλικό παγωτό της πόλης. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την ποιότητα του παγωτού. Μια μικρή βόλτα στην πόλη -προσπαθώντας να μην χαζεύουμε στις κάρτ ποστάλ των τουριστικών μαγαζιών- και στο λιμάνι και πίσω στο αυτοκίνητο για επιστροφή. Τα παιδιά –πλην Μπίλλυ- έχουν προφανώς ενθουσιαστεί με το ηφαίστειο που επισκεφθήκαμε και το μελετούν πάντα όταν πλησιάζουμε την περιοχή. Νύχτωνε όμως και ήταν εκτός συζήτησης. Στη διαδρομή τσακωνόταν ο Λεωνίδας με τον Ιάκωβο και την Ελισσάβετ αλλά κατάφερα να παραμείνω ψύχραιμος. Στο σπίτι έβγαλαν την κούραση της ημέρας με ανεξέλεγκτη ενεργητικότητα. Ξεπλύθηκαν στον κήπο, όπου δυσκολεύθηκα πολύ να ελέγξω την κατάσταση. Όλοι πείραζαν όλους! Πρόχειρο φαγητό με σάντουιτς. Το υπόλοιπο ρυζότο για τον Ιάκωβο. Ο πιό φρόνιμος ήταν ο Λεωνίδας, οπότε του έκανα την χάρη να μπει στο ίντερνετ. Αυτό κατέληξε να δουν ταινία «Ο Άλβιν και η παρέα του» για να κλείσει κάπως έτσι η ημέρα.
Τα παιδιά έχουν συνηθίσει πλήρως τη νέα πραγματικότητα και έχουν χαλαρώσει (περισσότερο από όσο θα έπρεπε ίσως). Έχουμε όμως μόνο άλλες 4 ημέρες μαζί.
Εγώ νοιώθω ότι έχω κουραστεί αν και είμαι πολύ χαρούμενος για την επιλογή μου. Επίσης δεν έχω πιεί ούτε ένα καφέ όλες αυτές τις μέρες.

Σχετικές φωτογραφίες

Advertisements

About aspros

web2, environment, enterpreneur, cooking, enjoying life, greenroofs, gardening, 5x5, cycling
This entry was posted in Διακοπές. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ημέρα 11η

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    Μου προέκυψε η απορία αν μοιράζεσαι το ημερολόγιο με τα παιδιά ή αν είναι προσωπική καταφυγή, έκφραση, εκτόνωση, you-name-it? (LOVE IT either way :).

    Και τι θα γίνει μετά την τελευταία μέρα; Μήπως θα μας διηγηθούν και τα παιδιά πως πέρασαν; Θα μας ζωγραφίσουν κάτι; Η ούτε καν θα μας αφήσουν να τα ζουλήξουμε όταν τα ξαναδούμε; :))

  2. Ο/Η aspros λέει:

    Τις πρώτες μέρες συζητούσαμε με τα παιδιά σχετικά με τι θα αναφέρουμε στο ημερολόγιο. Στη συνέχεια αυτό ατόνησε αλλά περιστασιακά εξακολουθούν να το διαβάζουν. Προσωπική εκτόνωση είναι πάντως σίγουρα. Όσο για την τελυταία μέρα κι εγώ δεν ξέρω ακόμη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s