Ημέρα 6η (2011)

Το πρωί έφτιαξα τηγανήτες για τα παιδιά και ναιιιιι, άρεσαν στον Λεωνίδα! Ιάκωβος και Λεωνίδας ήταν οι πρώτοι που ξύπνησαν και έφαγαν μια καλή μερίδα με merenda την ώρα που έβγαιναν. Εγώ τις βρήκα ψιλομάπα, αλλά μάλλον δεν έχει μεγάλη σημασία. Ο Μπίλλυ δυσκολευόταν να ξυπνήσει λογική ώρα και συμφωνήσαμε μαζί του να πάμε χωρίς εκείνον για μπάνιο. Θα καθόταν να κάνει γυμναστική. Πήγαμε λοιπόν στην μαγευτική Κινέτα που πάλι είχε πάλι πολύ κόσμο αλλά βρήκαμε μια καλή θεσούλα. Παίξαμε πολύ ώρα στο νερό. Απορώ τι βάζουν σε αυτά τα αντηλιακά και σε προστατεύουν από τέτοιο ήλιο. Τήρησα και την υπόσχεσή μου να πάρω βραχιολάκια power balance στα αγόρια και γυαλιά ηλίου στην Ελισσάβετ και είμασταν τρισευτυχισμένοι. Αργά μιση επιστρέψαμε στο σπίτι. Σνίτσελ και σαλάτα για φαγητό. Τα παιδιά συνεργάστηκαν καλά στο στρώσιμο-ξεστρώσιμο του φαγητού. Η αλήθεια είναι ότι ο Μπίλλυ δεν έχει πολλά κοινά με τους άλλους 3. Οι ταινίες του άρεσαν σαν ιδέα και θέλει να τους σπρώχνει εκεί. Όσο δεν τους ταλαιπωρεί, μια χαρά. Είδαν λοιπόν και 2 ταινίες το μεσημέρι, όσο πρόλαβε να κάνει δουλειές και να ξεκουραστεί ο ταλαίπωρος μπαμπάς. Το απόγευμα στην ταβερνούλα για μαμ, φωτογραφίες στην παραλία και επιστροφή για … ακόμη 2 ταινίες με ποπ κορν.

Φωτογραφίες 6ης μέρας

Posted in Διακοπές | 5 Σχόλια

Ημέρα 5η (2011)

Ώρα για μπύρα απόψε. Με άλλα λόγια, μια κουραστική μέρα. Σας έχει τύχει να μην θέλετε να ξανακούσετε «μπαμπά» (ή «μαμά» αντίστοιχα) για 1 ώρα τουλάχιστον; Ε, κάπως έτσι ήταν το σημερινό έργο.
Το πρωί ξεκίνησε σήμερα πολύ αργά. Τα 3 μικρότερα ξύπνησαν κατά τις 9:30 αλλά ο μεγάλος δεν σηκωνόταν μέχρι που πήγε 11. Είπα να μην επιμείνω καθώς ερχόταν από διακοπές σε σπίτι φίλου, οπότε μάλλον του έλλειπε ύπνος. Καλά μέχρι εκεί. Ξεκινήσαμε αργά και πήγαμε στην παραλία της Κινέτας που ήταν γεμάτη κόσμο. Κυριακή, παραμονή 15αύγουστου και με ένα μπλογκ να γράφει συνέχεια καλά λόγια για την παραλία. Αναμενόμενο. Είπαμε λοιπόν να πάμε κάπου αλλού, πιό ήσυχα. Ο Μπίλλυ είχε αρχίσει την γκρίνια ήδη, έχοντας στο μυαλό του μόνο να νοικιάσουμε μια συγκεκριμένη ταινία. Όχι σε αυτή την παραλία, όχι στην άλλη. Ψώνισα κουλούρια και νερά και το μετατρέψαμε σε μια μίνι εκδρομή. Λουτράκι δεν ήθελε, Περαχώρα του έπεφτε μακρυά. Βαρέθηκα κι εγώ να ρωτάω και ξεκίνησα προς Επίδαυρο, με σκοπό να βρούμε μια παραλία πυ είχαμε πάει και πέρυσι. Την βρήκαμε αλλά είχε κύμα και προχωρήσαμε λίγο παρακάτω, στα λουτρά της ωραίας Ελένης. Με τα μικρότερα το παραφράσαμε σε «μπουζί της ωραίας Ελένης» (βλέπε ταινία «αυτοκίνητα»). Η παραλία πολύ ξεχωριστή. Με εξωτικά στοιχεία και αξιέπαινη προσπάθεια να κρατηθεί καθαρή ήταν ωραιότατη. Εντάξει, το βότσαλο δεν ήταν λείο σαν της Κινέτας αλλά τα νερά πολύ καλά. Την ώρα που μπαίναμε στην θάλασσα, εμφανίστηκε ένα χταπόδι από το πουθενά και άφησε το μελάνι του. Ήταν λίγο επιστροφή στην φύση. Η Ελισσάβετ είναι όλες αυτές τις μέρες κολλημένη επάνω μου κι εγώ το απολαμβάνω. Η καλύτερη στιγμή της ημέρα ήταν όταν κάναμε μπάνιο οι δυό μας σε στυλ κοιμησμένου και είμασταν πιασμένοι χεράκι-χεράκι. Το κάναμε το μπανάκι μας, ψιλοπαίξαμε, τσιμπήσαμε και φύγαμε. Ο Μπίλλυ ψιλοαπόμακρος από τους άλλους, δεν έχανε ευκαιρία να ενοχλεί και να εκνευρίζει τους πάντες. Μέχρι εκεί απορούσα με τον εαυτό μου πως το άντεχα όλο αυτό. Επιστρέψαμε σπίτι για να φτιάξω μια μακαρονάδα να φάμε καθώς τα παιδιά δήλωσαν πως θέλουν να κάνουν διατροφή! Ορίστε; Το αποκορύφωμα του Μπίλλυ ήταν την κρίσιμη ώρα του πλυσίματος με το λάστιχο που συμπίπτει πάντα με την ώρα μαγειρέματος. Ενόχληση πρός κάθε κατεύθυνση. Εκεί τα «άκουσε» πολύ άσχημα ομολογώ αλλά την «άκουσα» κι εγώ. Καθήσαμε να φάμε. Τα μακρόνια ήταν ατσιγάριστα και του φάνηκαν ξερά. Ήταν όντως, αλλά με σκοπό να μπει από πάν τυράκι και όχι να έρθει ο ίδιος στο τραπέζι με καθυστέρηση. Με την σαλάτα δεν πολυασχολήθηκε. Και στο τέλος του τραπεζιού μου αραδιάζει και μακαρόνια πάνω στο τραπεζομάντηλο για να παίξει τρίλιζα. Δεν ξέρω για την δική σας υπομονή αλλά η δική μου δεν τείνει στο άπειρο.
Μετά τα απαραίτητα «Γαλλικά» και μαζέματα, τους άφησαν να δουν ταινία και πήγα για ύπνο. Το απόγευμα ζήτησα από την Ελισσάβετ να ποτίσει που πήγε μετά χαράς μαζί με τον Λεωνίδα. Μετά με βοήθησαν να οργανώσω ορισμένα σετ κλειδιών του σπιτιού σε καλύτερη βάση και κάπου εκεί ήταν πιά αργά και είπαμε να πάμε στο χωριό μια μικρή βόλτα. Ο καλός μας Μπίλλυ, έχει πλέον στο μυαλό του τις ταινίες και τους έπεισε όλους να πάμε μόνο για ταινία ώστε να φάμε στο σπίτι. Ήταν και αργά βέβαια, οπότε δεν με χάλασε πολύ. Πήραμε την περιβόητη πιά ταινία και τους έκανα μια ομελέτα με τα υπολείματα της μακαρονάδας, λίγο ζαμπόν και τυρί. Κάπου εκεί άρχισαν όλα να γίνονται μέλι. Η ομελέτα, λανσαρισμένη σαν «πίτσα από την Ιταλία», άρεσε. Μου έκαναν και σχόλια. Ο Ιάκωβος είπε ότι του θύμιζε ομελέτα! Ο Λεωνίδας ότι ήταν πολύ ωραία αλλά θα προτιμούσε να είχε περισσότερο ζαμπόν. Σε Μπίλλυ και Ελισσάβετ άρεσε επίσης. Με βοήθησαν να στρώσω και να μαζέψω τραπέζι, στήσαμε την ταινία και την είδαμε. “The green hornet” by the way. Μέτρια πράγματα.
Τα είπα κι εγώ λοιπόν στους διαδικτυακούς μου φίλους, χάζεψα την πανσέληνο +1 πάνω στην θάλασσα, ήπια την μπυρίτσα μου και λέω να αποσυρθώ. Καλό Δεκαπενταύγουστο!

Φωτογραφίες 5ης μέρας

Posted in Διακοπές | 2 Σχόλια

Ημέρα 4η (2011)

Ξυπνήσαμε αργά. Και δεν με ξύπνησε κανείς το βράδυ. Και είμαστε όλοι καλά. Και σε λίγο θα παραλάβω τον Μπίλλυ! Ξεκίνησε πολύ καλά η μέρα.
Ετοιμαζόμαστε χαρούμενοι να παραλάβουμε τον Μπίλλυ και να πάμε για μπάνιο κατευθείαν. Πριν ξεκινήσουμε, τσιγάρισα κοτόπουλο στήθος σε κυβάκια με σκοπό να γίνει μια κοτόσουπα όταν επιστρέψουμε από το μπάνιο. Λίγη Tastefull βοήθεια με οδήγησε να βάλω φύλλα από την λεμονιά μας και ροδέλες από άγγουρα λεμόνια που έδωσαν ένα υπέροχο άρωμα αργότερα. Στο θέμα μας. Μπίλλυ μια χαρά. Γύρισε από την Μύκονο με πολλές ιστορίες να μας πει και ένα σκουλαρίκι! Μαγνητικό ευτυχώς αλλά δεν πέταξα και από την χαρά μου κιόλας. Πήγαμε για μπάνιο στην γνωστή μαγευτική Κινέτα. Τελικά τα νερά εκεί (εδώ ντε) είναι πραγματικά πολύ ωραία. Παίξαμε κορόιδο οι 5 μας με μια μπάλλα, κολυμπήσαμε αρκετά και γενικά περάσαμε καλά. Α, ξέχασα να πω ότι ο Ιάκωβος έμαθε να κολυμπάει. Δελφίνι ο μικρός. Φάγαμε τον λουκουμά μας από τον λουκουματζή της παραλίας και πήραμε τον δρόμο για το σπίτι. Το ξέρω, λίγος βαρύς ο λουκουμάς για ευαίσθητα στομάχια αλλά εντάξει, δεν το σκέφτηκα. Ακριβώς έξω από το σπίτι, είχαμε ένα μικρό απρόοπτο με το αυτοκίνητο. Άνοιξε η τάπα λαδιού της μηχανής (που δεν είχε κλειστεί καλά) και χύθηκαν αρκετά λάδια. Ευτυχώς είχα μαζί μου ένα μεγάλο κουτί λάδι και όλα καλά. Το συμπληρώσαμε όλοι μαζί. Γενικά αυτό το «όλοι μαζί» προσπαθώ να το καλλιεργώ όσο μπορώ. Κατανομή ρόλων στο σουπερμάρκετ, στο άνοιγμα του γκαράζ εναλλάξ από κάποιον, στο στρώσιμο του τραπεζιού κλπ. Άλλα τα κάνουν με μεγάλη χαρά και ανταγωνισμό μεταξύ τους και άλλα τους φαίνονται πολύ βαρετά. Κάπως έτσι είναι και η ζωή όμως. Μεσημέρι στο σπίτι λοιπόν. Ξέπλυμα με το λάστιχο και μαμ. Κοτόσουπα για τους 4 και το ξαναζεσταμένο πίτα κεμπάπ (του Λεωνίδα, που είχαμε φέρει πίσω από την ταβέρνα) για τον Μπίλλυ. Ο «δύσκολος» Λεωνίδας έφαγε μόνο το κοτόπουλο. Οι υπόλοιποι έδειχναν πολύ ευχαριστημένοι. Κάπου στον ορίζοντα φαινόταν και καπνός από φωτιά στην Πελοπόνησο που ευτυχώς έσβησε σύντομα. Στην συνέχεια μερικά μαζέματα και πλύσιμο πιάτων και στη συνέχεια η «ώρα σιωπής». Ο Μπίλλυ κοιμήθηκε στο κρεββάτι μου και είπα κι εγώ να του κάνω παρέα 😉 Οι υπόλοιποι 3 έδειχναν να παίζουν πολύ καλά μεταξύ τους.
Όταν τελείωσε η σύντομη σιέστα, η Ελισσάβετ μου ανακοίνωσε μια έκπληξη. Είχαν ετοιμάσει ένα θεατρικό έργο για να μας παίξουν! Άλλο πάλι κι αυτό. Μου ζήτησε να πάρουν κάποια έπιπλα για τα σκηνικά. Δεν είχα πρόβλημα με την προυπόθεση να επιστραφούν στην θέση τους μετά. Μας απαγόρευσαν όμως την είσοδο στην βεράντα μέχρι να ολοκληρωθούν τα σκηνικά και οι πρόβες. Είχαν στήσει 2 καρέκλες πίσω από το εξώφυλλο της βεράντας που θα άνοιγαν για την παράσταση. Ζωγράφισαν εισιτήρια (2 μαζί ενωμένα με ένα κοινό σχέδιο) για την παράσταση (15 ευρώ παρακαλώ) και κουπόνια για να ψωίσουμε στο μπαρ! Υπερπαραγωγή. Το έργο λέγεται «οι ήρωες κι εγώ». Εντάξει, είχε πολύ πλάκα. Στην 1η σκηνή εμφανίζεται ο τραπεζίτης Ιάκωβος που λέει «μαζέψαμε πολλά λεφτά σήμερα». Σα να έβλεπα τον Κοσκωτά. Μετά εμφανίζεται ένας ληστής, σκοτωμοί, ο ήρωας ironman που εμφανίζεται από το πουθενά, καταδίωξη με αυτοκίνητα και χειροκρότημα στο τέλος. Εντυπωσιάστηκα. Μην φανταστείτε το broadway αλλά ήταν κάτι που δεν το περίμενα. Υπάρχει και ένα απόσπασμα σε βίντεο καθώς και συνέντευξη με την σκηνοθέτη του έργου σε βίντεο αλλά θα τα δείτε όταν βρεθώ σε ανθρώπινης ταχύτητας internet.
Μετά το θέαμα, πήγαμε στο γνωστό χωριό για βόλτα. Τι βόλτα δηλαδή που κατευθείαν στην ταβέρνα της παραλίας πήγαμε, μετά από μια πολύ σύντομη στάση στο σούπερ. Όλοι βρήκαν κάτι να φάνε. Η όρεξη του Μπίλλυ δουλεύει με διπλό καρμπυρατέρ. Τραπέζι πάνω στο κύμα με Αυγουστιάτικη πανσέληνο και τα 4 παιδιά μου παρέα. Άρχισα να μπαίνω πλέον σε κλίμα διακοπών. Μετά την ταβέρνα, νοικιάσαμε και 2 βιντεοταινίες και πήγαμε κατευθείαν για να δείξουμε στον Μπίλλυ το σινεμά μας.
Μύρισε διακοπές!

Φωτογραφίες 4ης μέρας

Posted in Διακοπές | 4 Σχόλια

Ημέρα 3η (2011)

What a day! (And night.) Περάσαμε το χθεσινό βράδυ με την Ελισσάβετ με εμετούς. Και οι 2 μας. Πολύ δύσκολο να είσαι ασθενής και νοσοκόμος μαζί. Μόνο ο Λεωνίδας δείχνει να έχει μείνει ανεπηρέαστος από την επιδημία μας. Σήμερα επιβάλλαμε (υπενθυμίσαμε βασικά) νέους κανόνες υγιεινής για να μην το μεταδώσουμε περισσότερο. Σε Λεωνίδα και Ιάκωβο που είναι καλά και σχετικά καλά, τους έκανα ένα κουάκερ για πρωινό. Όσο για Ελισσάβετ και εμένα, μόνο να φάμε δεν θέλαμε. Ανεβάσαμε και οι 2 πυρετό. 38 εγώ και έως 39,2 η Ελισσάβετ. Με λίγο αντιπυρετικό και πολλές κομπρέσες τον κατεβάσαμε τελικά. Φυσικά δεν είχε θάλασσα σήμερα. Εξήγησα την κατάσταση και ζήτησα κατανόηση. Για μεσημέρι έφτιαξα ένα λαπά για όλους. Οι 2 μικρότεροι δεν το εκτίμησαν και πολύ και τσίμπησαν μόνο λίγο. Οι υπόλοιποι φάγαμε ορισμένες κουταλιές που ήταν όσο μόνο μπορούσαμε να αντέξουμε. Το μεσημέρι Λεωνίδας και Ιάκωβος έπαιξαν εντυπωσιακά καλά μαζί. Έως και μονόπολυ έπαιξαν. Φαίνεται ο Λεωνίδας συνειδητοποίησε ότι αυτή θα ήταν η μοναδική του παρέα για παιχνίδι σήμερα. Πήγαμε μόνο μια μικρή βόλτα στο χωριό για να πάρουμε πόσιμο νερό που μας τελείωνε.Το βράδυ πάλι λαπά και φάγαμε όλοι. Έχουν πλέον φτιάξει αρκετά τα στομάχια και κυρίως έπεσε ο πυρετός. Ελπίζω το αποψινό βράδυ να είναι καλύτερο. Αύριο περιμένουμε και τον Μπίλλυ να μας έρθει…

Φωτογραφίες 3ης μέρας

Posted in Διακοπές | 7 Σχόλια

Ημέρα 2η (2011)

Δυσκόλεψαν λίγο τα πράγματα σήμερα. Ξυπνήσαμε όλοι αργά. Ο καιρός ήταν ελαφρώς συννεφιασμένος και με αεράκι. Δεν έδειχνε ιδανικός για θάλασσα αλλά είπαμε να πάμε. Corn flakes για πρωινό, ετοιμασίες και θάλασσα στην Κινέτα. Το πρώτο μας μπάνιο μαζί. Βάλαμε το καινούργιο αντηλιακό μας και βουτήξαμε. Πολύ όμορφα νερά. Η κίνηση ακόμη περισσότερο πεσμένη σε σχέση με πέρυσι. Πολλά Ρωσικά ακούω στην περιοχή. Κάναμε τα παιχνίδια μας στην θάλασσα, τους αγώνες μας, φάγαμε το σαντουιτσάκι που είχαμε ετοιμάσει και ετοιμαστήκαμε για επιστροφή. Μας είχαν ειδοποιήσει ότι θα ερχόταν ο Μπίλλυ με τον προαστιακό κατά τις 3:30 για να τον παραλάβουμε αλλά τελικά αναβλήθηκε για αύριο 😦 Βλακεία που επηρεάσε το πρόγραμμά μας και δημιούργησε ένα μικρό εκνευρισμό. Δυσκολεύτηκα πολύ να αντέξω τις μεσημεριανές ζημιές την ώρα που ετοίμαζα το φαγητό μας. Ετοίμασα ένα κους κους και συκωτάκια πουλιών. Το κους κους καλό αλλά τα συκωτάκια ήταν πολύ λάθος σαν επιλογή (και όχι εκτέλεση). Το κους κους άρεσε σε Ελισσάβετ και Ιάκωβο. Τα συκωτάκια τα τσίμπησαν λίγο. Ο Λεωνίδας πάλι αντέδρασε και δεν άγγιξε τίποτε. Απογοητευτικό. Αποφάσισα και εγώ να σταματήσω τα πολλά μαγειρέματα και να το ρίξουμε περισσότερο έξω.  Το πρόβλημα είναι ότι το στομαχικό πρόβλημα έχει εξελιχθεί σε τοπική .. πανδημία. Το τσιμπήσαμε όλοι τελικά και μας κάνει την ζωή δύσκολη.

Άσε που και η βραδυνή επαφή με το ίντερνετ είναι πολύ προβληματική. Η σύνδεση είναι για κλάματα. Μιλάμε για ταχύτητες επιπέδου b/sec και σπανίως λίγα kb/sec. Για να φτάσουν οι λιγοστές φωτογραφίες σε εσάς, ξενυχτάει ο υπολογιστής ανεβάζοντας με ότι bandwidth έχει διαθέσιμο.

Το απόγευμα πήγαμε στους Αγίους Θεοδώρους για να καθήσουμε στο παραθαλάσσιο ταβερνάκι μας. Μια μπριζόλα για τον Λεωνίδα και σουβλάκι για τους υπόλοιπους. Νομίζω ότι αύριο θα μας βάλω σε αυστηρή δίαιτα μήπως και ξεμπερδέψουμε νωρίτερα με το στομαχικό μας πρόβλημα. Επιστράτευσα ορισμένες σοφές συμβουλές και ένα χαμομηλάκι μήπως και βελτιωθούν τα πράγματα.

Βραδυνό σινεμαδάκι, διαδικασίες ύπνου και νάνι…

Φωτογραφίες 2ης μέρας

Posted in Διακοπές | Σχολιάστε

Ημέρα 1η (2011)

Εδώ είμαστε λοιπόν. Ημέρα 1η. Ξεκίνησε με διαπραγματεύσεις με την μητέρα των παιδιών που έφεραν κάποιες τάσεις ανισορροπίας. Ο Μπίλλυ τελικά δεν είναι μαζί μας και θα ειδοποιηθούμε για το πότε θα μπορεί να έρθει. Τι να πω; Δεν πτοούμαστε όμως και στις 10 το πρωί είμαστε φορτωμένοι και στο δρόμο για την Κινέτα. Με μια μικρή στάση στο σπίτι για τα τελευταία πράγματα και εργομετρικά τεστ.  Η Ελισσάβετ είναι 33 κιλά, ο Λεωνίδας 25,1 και ο Ιάκωβος επίσης (!). Ο μπαμπάς 82 (γκουχ). Στην διαδρομή έχουμε ένα ζευγάρι κυάλια που μας κρατάει απασχολημένους. Συζητάμε αρκετά και δίχως να το καταλάβουμε έχουμε φτάσει. Απόβαση! Ο Λεωνίδας ανοίγει την γκαραζόπορτα και είμαστε στο σπίτι. Τα παιδιά βοηθούν στο κουβάλημα και οι βαλίτσες είναι σύντομα στις θέσεις τους. Βρήκαμε θέσεις για βαλίτσες, ρούχα και παιχνίδια. Η καθαρίστρια που είχα στείλει στο σπίτι έκανε καλή δουλειά.  Το μόνο αρνητικό ότι στην προσπάθειά της να ξεχορταριάσει, μας «καθάρισε» και την φυτεία με την αντράκλα. Θα πρέπει να κάνουμε εισαγωγές αντράκλας από το σούπερ μάρκετ φέτος.

Ο Ιάκωβος έχει πονόκοιλο και το στομάχι του φαίνεται ότι έχει πρόβλημα. Πάμε στο χωριό των Αγίων Θεοδώρων για ανεφοδιασμό. Τρόφιμα κυρίως και αντηλιακά. Αρχίζουμε σιγά-σιγά να βρίσκουμε τα γνώριμα πατήματά μας. Χωριζόμαστε σε ομάδες στο σούπερ μάρκετ και πηγαίνουμε σε αποστολές. «Ζυγίστε μου αυτά τα λαχανικά. Βρείτε μαυρομάτικα φασόλια, κάπαρη» κλπ.  Πήραμε αρκετά πράγματα και αποφύγαμε τις σαβούρες. Το φόρτωμα και το ξεφόρτωμα είναι εύκολο με 3 παιδιά πρόθυμα να βοηθήσουν. Είμαστε κουρασμένοι όλοι και προτείνω να φάμε πίτσα στο χωριό. Δυστυχώς όμως και οι 2 πιτσαρίες είναι κλειστές το μεσημέρι (και πάνω που χάρηκα βλέποντας Zio Peppe στο χωριό). Τα παιδιά θέλουν να τους μαγειρέψω παρότι καταλαβαίνουν ότι θα φάμε αργά έτσι. Υποπτεύομαι ότι είναι ο τρόπος τους για να με καλοπιάσουν. Παιδιά και με ένα φιλάκι βολευόμουν 😛 Τους έφτιαξα μια σαλάτα με παξιμάδι, τομάτα, αγγουράκι, αντράκλα, κάπαρη και αυγά βραστά ξεχωριστά. Η Ελισσάβετ ενθουσιάστηκε πραγματικά και γέμισε 3 φορές το πιάτο της. Ο Λεωνίδας από την άλλη έφαγε μια μπουκιά και δεν μπόρεσε καν να την καταπιεί. Με ψωμί την «έβγαλε». Είπα όμως να μην του δώσω την εύκολη εναλλακτική των corn-flakes ή κάτι άλλο αντίστοιχο από το πρώτο γεύμα.

Ήταν πια αργά το μεσημέρι και συμφωνήσαμε να καθιερώσουμε την «ώρα σιωπής». Επιλογή του καθενός να ξεκουραστεί ή όχι αλλά υποχρέωση να κάνει ησυχία. Τα παιδιά αρχικά ζωγράφισαν και μετά η Ελισσάβετ κοιμήθηκε. Εγώ έπλυνα τα πιάτα και έφτιαξα ένα ζελέ για το απόγευμα. Τα 2 αγοράκια έπαιζαν σαν τα κοκοράκια αλλά δεν ξέφευγαν από τα όρια. Έτσι όταν τελείωσα με τις δουλειές βρήκα μερικές στιγμές ηρεμίας.

Το απόγευμα κάτσαμε στην αυλή και φάγαμε τα ζελέ. Είπαμε να πάμε μια μικρή βόλτα στο χωριό αλλά να φάμε κάτι ήρεμο στο σπίτι, μήπως ηρεμήσουν τα παιδικά στομαχάκια. Η βόλτα ήταν αναγνωριστική. Περπατήσαμε στα γνώριμα μέρη και τα παιδιά έπαιξαν ρακέτες στο πάρκο. Αδιαμαρτύρητα επιστρέψαμε μετά από λίγη ώρα για να στήσουμε τον οικιακό μας κινηματογράφο. Ναι, αυτή την φορά τα είχαμε όλα. DVD player, projector, όλα στήθηκαν και αποκτήσαμε το δικό μας «cinema ο παράδεισος». Τα παιδιά μπορούν να βλέπουν ταινία από τις καρέκλες ή και από τα κρεββάτια τους και μια ξαπλώστρα που στήθηκε απέκτησε τον τίτλο της VIP θέσης. Τους ετοίμασα ένα ρυζάκι και ένα κομμάτι αγγουράκι στον καθένα. Έκανα και μια σάλτσα με μερικές μπουκιές ψωμί βουτηγμένες μέσα αλλά μόνο στον Ιάκωβο άρεσε η σάλτσα.  Το ρύζι το έφαγαν όλοι και ειδικά η Ελισσάβετ ενθουσιάστηκε. Να δείς που αυτό το κορίτσι με δουλεύει 😉 Στήσαμε και τα καινούργια αντικουνουπικά μας που είναι βαζάκια για να αρωματίζουν με εντομοαπωθητικά αρώματα τα δωμάτια. Τους έκανα και ένα ποπ-κορν και το cinema ολοκληρώθηκε. Ολοκληρώνουμε βραδυνές ετοιμασίες (δόντια κλπ) πριν την 2η ταινία. Ελισσάβετ και Λεωνίδας κοιμούνται στο δώμάτιο-κινηματογράφο και  Ιάκωβος με εμένα στο άλλο υπνοδωμάτιο. Μετά την 2η ταινία, τα αγόρια εξαντλήθηκαν και κοιμήθηκαν. Η Ελισσάβετ μου έκανε παρέα μέχρι αργά.

«Σήμερα το πρωι ξυπνήσαμε στις οκτώ για να ξεκινήσουμε με τον μπαμπά  να φτάσουμε στην Κινέτα. Οταν φτάσαμε, τακτοποιήσαμε τα πράγματα μας και μετά πήγαμε στο σουπερ μάρκετ να αγοράσουμε προμήθειες. Μετά φάγαμε σαλάτα και ύστερα η ώρα έγινε τρείς και πέσαμε για ύπνο.Κατά τις έξι ξυπνήσαμε, ζωγραφίσαμε και παίξαμε ρακέτες.Το βράδυ πήγαμε στο χωριό στους Αγιους Θεώδορους , για μια βόλτα.Όταν επιστρέψαμε φάγαμε ρύζι, επίσης δοκιμάσαμε και τζίντζερ που είχαμε πάρει από το σούπερ μάρκετ. Ο μπαμπάς μας έδωσε να δοκιμάσουμε λίγο όμως ήταν πολύ καυτερό και για αυτό το άφησα. Ύστερα βάλαμε τον προβολέα στο δωμάτιό μας και είδαμε δύο ταινίες , τον στούαρτ τον ποντικομικρούλη και τον μπόμπ σφουγκαράκι. Επίσης ανάμεσα στα δύο κρεβάτια βάλαμε μια ξαπλώστρα που ήταν VIP θέσεις.» Ελισσάβετ
Φωτογραφίες 1ης μέρας

Posted in Διακοπές | 8 Σχόλια

Ξανά μαζί σε νέες περιπέτειες!

Σε 2 μέρες θα είμαστε ξανά εδώ. Παιδάκια και μπαμπάς, στο γνωστό εξοχικό. Για την ώρα ετοιμαζόμαστε. Ετοιμασίες για εμάς, για το σπίτι, για το αυτοκίνητο. Με περισσότερη εμπειρία αυτή την φορά αλλά και με λιγότερο χρόνο για προετοιμασία, θα είμαστε στην θέση μας από την Τετάρτη 10 Αυγούστου και .. ότι βρέξει ας κατεβάσει… Θα μας παρακολουθείτε;
Η Ελισσάβετ ζήτησε από μόνη της να επαναλάβουμε την εμπειρία του blog και να γράφει και η ίδια. Ε, ας μην της χαλάσουμε το χατίρι λοιπόν 😉 Μου ζήτησαν επίσης να τους μαγειρέψω τα περυσινά φαγητά. Εντονότερα θυμούνται την φακοσαλάτα που ήταν μεγάλο σουξέ. Πόση ικανοποίηση είναι για ένα περιστασιακό οικιακό μάγειρα, να ακούει ότι πρέπει να πάει στο master chef 🙂 Μην γελάτε, το ξέρω. Αλλά όσα έτη φωτός και αν απέχει αυτό από την πραγματικότητα, είναι μια γλυκιά κουβέντα που την χρειάζεται όποιος προσπαθεί.
Λεωνίδας και Ιάκωβος υποσχέθηκαν να είναι φρόνιμοι και να ησυχάζουν τα μεσημέρια. Κι εδώ γελάμε, ναι. Αλλά διατηρούμε την κρυφή ελπίδα. Ο Μπίλλυ ο κοσμοπολίτης λείπει στην Μύκονο όσο γίνονται όλα αυτά και θα ενσωματωθεί στην αποστολή μας (ελπίζουμε) τελευταία στιγμή.
Μα που είναι αυτή η βαλίτσα τέλος πάντων … ;

Posted in Διακοπές | Tagged , , , , , , | 3 Σχόλια